Sælt veri fólkið.

Ætlaði bara að láta ykkur vita að ég er farin í smá bloggásu - er ekki í stuði fyrir þetta akkúrat þessa dagana. 

Takk samt fyrir að kíkja á mig.

 Kveðja

Maja Stína

Síðustu dagar hafa verið heldur daprir. Amma Dísa dó síðastliðinn laugardag og ég er vægast sagt búin að vera hálf tóm síðan þá. Fór í skólann í dag og renndi aðeins - svona bara til að þykjast.  Veit nú ekki alveg hvað verður úr þessu lokaverkefni mínu núna, því ég kem til Íslands á miðvikudaginn því það á að jarða hana á föstudaginn. Fer aftur út á sunnudaginn.  Sakna hennar rosalega mikið - hef ekki átt aðra ömmu en hana í 26 ár - en amma Maja dó þegar ég var 9 ára.

  Ég er nú ekki alveg þessi týpa sem læt allt flakka á vefnum og gerist persónuleg, en mig langar samt til að skrifa nokkur orð um hana hér.  Blessuð sé minning hennar.

Eftir erfiða en stutta baráttu er lífi ömmu Dísu lokið.  Amma var fín og settleg kona eins og maður segir. Það var stæll yfir henni.  Hún passaði að hárið væri alltaf  vel snyrt, elskaði að punta sig upp og setja á sig stóra og glitrandi skartgripi.  Já, hún var sko pæja sem tekið var eftir.  Ef hún komst í Kringluna lifnaði yfir henni því þá gafst tækifæri til að dressa sig upp og hitta fólk.  En eftir að afi Gaui veiktist sá hún um að hjúkra honum og aðstoða og komst þ.a.l. ekki eins oft út og hún vildi, því henni þótti virkilega gaman að vera innan um fólk. 

Heimili ömmu Dísu og afa Gauja bar vott um snyrtimennsku og hlýleika, en amma var mikil listakona og eftir hana liggur mikið handverk sem prýddi heimilið.  Það eru líka ófáir ullarsokkarnir og peysurnar sem hún prjónaði og gaf barnabörnum og barnabarnabörnum sínum.

Fyrstu minningar mínar um ömmu eru frá Miðgarðinum í Keflavík.  Afi vann sem kokkur í mörg ár í Messanum og amma var þar líka.  Það er því ekkert skrýtið að minningarnar snúist um mat og kökur, en alltaf var séð til þess að nóg væri af mat og öðru góðgæti – kökum og nammi sem maður fékk ekki á hverjum degi heima hjá sér.  Seinni árin hefur maður nú grínast með það að alltaf hafi það verið amma Dísa sem eyðilagði alla megrunarkúra hjá manni því ætíð bauð hún upp á kökur og með því þegar maður kom í heimsókn!  Að segja nei takk við því var bannorð.

Þann 25. mars síðastliðinn hringdi ég í ömmu héðan frá Árósum. Tveir dagar voru í Íslandsferð hjá okkur fjölskyldunni og allir voru spenntir að hittast.  Amma lofaði stelpunum pönnukökum og fannst æðislegt að við værum að koma í páskafrí til Íslands.  Þetta sama kvöld fæ ég þær fréttir að hún hefði fengið hjartaáfall og batahorfurnar væru ekki góðar.  Það voru því blendnar tilfinningar sem fóru um huga minn þegar til Íslands kom.  Við fjölskyldan fengum að koma í heimsókn til hennar á sjúkrahúsið og þá var nánast augljóst hvert stefndi. Það var sárt að horfa upp á hana svona veika en á hinn bóginn erum við ákaflega glöð yfir því að hafa náð að kveðja hana.  Ég veit að hún var ekki svo ósátt þegar hún kvaddi því á sjúkrahúsinu sagði hún við mig að hún gæti ekki annað en verið sátt við lífið og tilveruna því aldrei hefði hún þurft að horfa á eftir börnum sínum eða afkomendum. Fyrir það ætti maður að vera þakklátur.  Minning um góða ömmu varðveiti ég í hjarta mínu -  hennar er sárt saknað.

Vildi bara aðeins impra á því að það er þvílík veðurblíða hjá okkur þessa dagana - 18 stiga hiti takk fyrir .  Var að enda við að slá blettinn og tína til dótið í garðinn - búin að setja upp garðstólana og allt að verða klárt.  I LOVE IT

Ferðin til Íslands var góð, þrátt fyrir að veikindi ömmu hafi aðeins sett strik í þetta hjá manni. Það var kominn tími til að kíkja á klakann - held að heimþráin hafi læknast

Er byrjuð á fullu með lokaverkefnið mitt - sat í allan fyrradag og gærdag að reyna að starta mér aftur í leirrennslunni.  Mikið djö... er það erfitt þegar maður hefur ekki rennt í langan tíma.  Fyrsta daginn var afraksturinn 3 bollar.  En dagurinn í gær gekk mun betur (20 stk.) og ég er sem sagt kominn í gírinn. Ætla að fara á morgun og reyna að renna annað eins.  Ég er sem sagt að búa til svokallað "piknikk-stell" - með bollum (sko til að drekka úr - ekki f.bollum) og diskum og fínerí. Ætla bara að reyna eins og ég get að framleiða því ég er að fara til Berlínar á þriðjudaginn og kem ekki heim fyrr en á föstudagskvöld, þannig að ég er komin með smá stressfiðring í magann út af þessu öllu saman.  Æi, það er nú samt alltaf þannig með mig að ég vinn best undir álagi og smá stressi - kannski lukkast þetta nú bara hjá mér

Heyrumst síðar

Jæja, þá er það heimferð til Danmerkur á morgun - þriðjudag. Þetta er búið að vera frábær tími með fjölskyldunni á Akureyri og í Borgarfirðinum.  Vona þó að ömmu Dísu takist að ná sér upp úr veikindum sínum.

Þarf virkilega að spýta í lófana í skólanum - verð að byrja á verkefninu mínu sem fer á sýningu í lok maí. Sem sagt; vinna - vinna - vinna.  Það verður samt yndislegt að komast í sumarfríið í lok sama mánaðar (he he er að komast úr fríi og strax byrjuð að hugsa um næsta frí = það er ekki í lagi!!)

Vi ses

Búin að pakka niður  (alltaf sama magnið af farangri !!)- allir orðnir spenntir að komast á klakann. Lendum upp úr kl. 15:00.

Sjáumst

Yes - búin að hlaupa 21 kílómetra.  Fór það á svona þokkalegum tíma - 2 kls. 10 mín og 38 sek.  Ég hef nú aldrei verið neinn hraðahlaupari - fer þetta bara í mínum hraða.  Veðrið var yndislegt - sól og 15 stiga hiti - GEÐVEIKT HLAUPAVEÐUR.   Þetta gekk rosalega vel, en þegar ég var komin í ca. 17 km. fór ég aðeins að finna fyrir þreytu í fótunum.  Maður harkaði þetta nú samt af sér.  Svo er bara málið að bæta tímann næst - þetta var fyrsta skipti sem ég hljóp þetta úti þannig að nú hef ég eitthvað að stefna á með tímabætingu

Ætla að drífa mig í sturtu og skella mér svo út að þrífa gluggana að utan.  Sjáumst eftir 2 daga á klakanum

Díses, ef einhver á skilið hvítvínsglas, þá er það sko ég . Síðan kl. hálf tólf í morgun er ég gjörsamlega búin að taka íbúðina í nefið - þurrka af efstu hillunum og mikið meira en það. Þetta eru búnir að vera langir 8 1/2 tími  í algerri sótthreinsun. Er sko löngu búin að opna hvítvínsflöskuna á meðan ég skúraði þvottahúsgólfið og baðgólfið upp úr klór o.fl. Held ég sé bara nokk. sátt við afraksturinn í dag. Og þar sem húsbóndinn var að vinna í allan dag ætla ég að leyfa honum að taka neðri skápana á eldhúsinréttingunni á morgun á meðan ég hleyp hálft maraþon. Hlakka til að taka svona langa vegalengd. Hef ekki hlaupið svona langt síðan síðasta sumar, að vísu á brettinu þá. En þar sem veðurspáin lofar góðu á morgun ákvað ég að hvíla mig á hlaupum í dag og í gær því ég skal hlaupa þess 21 km. á morgun.

Þegar ég var nýbúin að skúra stofugólfið kemur frk. Júlía alveg á spani og segist alveg vera að pissa í sig, en hún vilji ekki fara á klósettið fyrr ég (þjónustustúlkan) setti kollinn fyrir framan klósettið. Ég hélt nú ekki, kollurinn væri inn á baði hún gæti sko alveg sjálf komið honum fyrir. "Nei, þú", segir daman. "Nei, þú gerir það sjálf, ég er engin þjónustutík hér", segi ég.  Hvað haldið þið að dýrið hafi gert???? Hún segir; ÉG ER AÐ PISSA Á GÓLFIÐ".  Ég hélt hún væri að grínast, en díses, hún meig bara að stofugólfið af því að ´ÉG, nennti ekki að hlaupa undan tiktúrum hennar   Hvað hefur mér misfarist í þessu uppeldi.  Það sauð á mér - fannst ég einskis virði, eftir að hafa verið í sótthreinunargallanum í ALLAN dag.  Djöf... varð ég reið.  Henti henni síðan í sturtu og lét hana bjarga sér þar.  Já, held hún geti aðeins séð um sig sjálf - hún er jú á sjöunda ári (litla barnið mitt )

Jæja, ætla að fara að skella mér í náttgallann. Er þreytt og lúin eftir erfiðan dag (það mætti halda að ég byggi í 500 m2 höll - en kotið mitt er nú bara 100m2 ). Ætla að bera á mig fínan handáburð og fá eiginmanninn til að nudda lúnar fæturnar þegar hann kemur heim í kvöld. Ummmm.

Hafið það gott elskurnar mínar.

Mín alltaf að telja niður

Kom heim kl. hálf fjögur í nótt - var á útstáelsinu með Möggu og Brynju frænku hennar.  Fengum okkur að borða og kíktum svo aðeins á staðina - allt ferlega rólegt og nice. Jæja, mín kom sem sagt heim í nótt - og viti menn, vinir mínir maurarnir gjörsamlega voru búnir að hertaka þvottahúsgólfið - um leið og ég kem inn og kveiki ljósið sé ég bara gólfið á hreyfingu eins og einn stóran vígvöll - finnst ykkur þetta ekki æði ? Ætla að sótthreinsa heimilið í dag - kaupa klór og gúmmihanska og taka húsið í nefið. Verð eitthvað að gera áður en við förum á klakann - annars má búast við stöðugum eftirlitslausum partýhöldum í 14 daga. Það náttúrulega gengur ekki!!!!

Jæja verð að skjótast - Júlía er að fara á handboltaæfingu og mín býður sóttheinsieldurinn

Sjáumst

Er gjörsamlega að flippa út þessa dagana.  Ekki nóg með það að í húsinu hjá okkur er kominn "myglusveppur" á tveimur stöðum og maurarnir eru vaknaðir - allt of snemma.  Þvottahúsgólfið hjá okkur er iðandi á kvöldin - ójbara.  Er búin að tala við húsfélagið og þeir ætla að koma í næstu viku með einhverja háværa maskínu sem verður í gangi tventíforseven - því hentar það bara vel að vera á leiðinni á klakann og losna við hávaðann.  Þessi maskína  á víst að sjúga í sig rakann/myglusveppinn - síðan kemur viðgerðarkallinn og lagar og málar. Sem sagt allt klappað og klár þegar við komum aftur hingað út. En hvað við gerum í mauramálunum veit ég ekki. Las á einhverri danskri síðu í gær um margar "skrítnar" aðferðir til að drepa maura. Ein var t.d. þannig að setja ger í vatn, ásamt hveiti (nokkurs konar brauðbolla)- setja þetta á gólfið hjá maurunum og eftir smá tíma á maður að sjá maurana springa og drepast!!! - Já ég veit ekki hvort er betra - myglusveppur eða útúrsprungnir maurar!!!   Veit einhver um góðar drápsaðferðir?????  Díses, mig er farið að klæja!

Yes, bara 4 dagar í dag.  Og eins og Júlía segir; "yes, mamma, það eru bara 2 skóladagar eftir þangað við förum til Íslands".  Greyið, hún er alveg að deyja úr spenningi - er ferlega fegin að losna við skólann - er ekki alveg að fíla kennarann - stöðug valdabarátta þar eins og hér heima!

Sí jú mæ frends

Er á lífi - hugsa bara um það að komast á klakann, fara í ræktina í Lífsstíl með Helenu, njóta þess að vera með fjölskyldunni, fara út að hlaupa, og síðast en ekki síst. Stelast í Nóa og Síríus páskaegg um páskana.    Díses hvað ég hlakka til

Já, það eru 6 dagar í dag þangað til við förum loftið.

Ætla að kíkja á árshátið hjá Heiðarskóla á miðvikudaginn - hlakka til að sjá gamla nemendur mína.

Bless í bili.

Já það hefur sko heldur betur viðrað vel hjá okkur í Árósum þessa vikuna.  En því miður þá segir veðurkallinn í fréttunum að veturinn komi aftur til okkar á sunnudaginn með aðeins 4-5 stiga hita  Á mánudaginn minnir mig fór hitinn upp í 17 stig og Frk. Júlía var ekki lengi að fara í stuttbuxurnar og bolinn. Ég lét mínar stuttbuxur í friði - var heldur í lopapeysunni minni

Og alltaf tel ég niður til heimsóknarinnar - í dag = 12 dagar. Dagskráin verður því miður þétt eins og vanalega. En ég vil endilega láta ykkur vita hvar við höldum til => förum 30 mars norður á Akureyri og verðum þar eitthvað fram yfir helgina og verðum síðan upp í bústað páskahelgina. þannig að ef þið viljið hitta á okkur eruð hjartanlega velkomin. Ég man nú ekki alveg símanúmerið sem ég er með á ísl. en síminn hjá pabba er: 8400701.

Miðarnir á George Michael eru komnir í hús. Það gekk nú ekki alveg snuðrulaust fyrir sig. Steini beið í startholunum kl. 10 á mánudagsmorgun þegar miðasala hófst. Honum tókst að fá miða en einhverra hluta vegna dettur hann út á netinu og missir miðana - þvílíkur bömmer. Allir miðarnir seldust upp á 27 mínútum.  Í kjölfarið var ákveðið að halda aukatónleika daginn eftir og mér skilst að enn séu nokkrir miðar óseldir. En.... af því að kallinn minn er svo klár og þekkir fólk á réttum stöðum þá reddaði hann okkur miðum á fyrri tónleikana. Ég er ekkert smá ánægð - þannig nú verður bara hlustað á Wham og súkkulaðigæann George Michael á meðan ég þríf heimilið fram að tónleikunum.   Nei - það var enginn sem vildi koma frá Íslandi með mér á tónleikana

Er að ná heilsu - hélt mér þó heima í dag - er ekki alveg eins og ég á að vera. Er farin að þrá að fara út að hlaupa - hef ekkert hlaupið síðan á föstudaginn var - djö.... finnur maður fyrir því

Venlig hilsen

Ligg lasin heima í dag - með flensuna = hita, höfuðverk og beinverki. Fór í skólann í gær en fór heim um hádegið, alveg að farast.

Nenni ekki að skrifa meira - vildi bara láta vita af mér því það er svo langt síðan síðast.

Jibbý, bara 19 dagar í Íslandsferð - við fjölskyldan hlökkum mikið til og teljum niður hvern einasta dag

Köben ferðin á þriðjudaginn var bara nokkuð góð. Held samt að ég hafi aldrei eytt eins litlu í höfuðstaðnum. Fengum engan tíma til að kíkja í búðir - þrömmuðum út um alla borg og skoðuðum skóla, söfn og gallerí.  Ég ákvað að vera skvísa þennan dag og hvíla strigaskóna og fór í fínu Bianco stígvélin mín, sem eru með pínu hæl.  Þetta gekk bara vel en þegar líða tók á daginn fór þreytan í ökklunum að segja til sín.  Maður hélt þetta nú samt út. En.... í gærmorgun þegar ég vaknaði var ég með þessar líka harðsperrur í lærunum. Díses, ég var búin að gleyma hvernig þær væru.  = ekki gaman.

Svo lentum við í miðri kveðju athöfn á Norrebro - þar sem allir voru með tárin í augunum og létu andúð sína á lokun Ungomshússins í ljós.  Æi, mér finnst þetta nú hálfgert bíó. Í þessu húsi hékk mikið ungt fólk sem nennti ekki að vinna  og fara eftir lögum og reglum samfélagsins. Svo ætlast þetta fólk til þess að ríkið skaffi sér nýtt hús til að hanga í - ohhhh, þessir Danir. Þeir eru svo rosalega "social" eitthvað - allir vinir, allir hjálpa öllum og RÍKIÐ BORGA.  Ja, eitt hef ég lært hér í Danaveldi; að ég er EKKI jafnaðarmanneskja. Þoli ekki þessa jafnaðarmannastefnu hérna þar sem allir eiga að vera jafnir - enginn má skara fram úr. Þetta má sjá í skólunum þar sem duglegum nemendum er hreinlega haldið niðri - það er enginn metnaður til að standa sig. Engin einstaklingsstefna þar sem áherslan er lögð á einstaklinginn sjálfan og hans metnað og kröfur. ÓTRÚLEGT - Ég kemst í svo mikinn ham þegar ég spái í þessum málum því ég sé nefnilega breytingu á Sirrý hvað varðar metnað til að læra. Það er gjörsamlega búið að kaffæra hana  - þ.e.a.s. hún er búin að missa allan metnað - við þurfum að pína hana til að læra eitthvað aukalega - nú, af hverju? - Því það er ALDREI neinn heimalærdómur.  Hvernig í ósköpunum eiga börn að læra að vinna - bjarga sér - hafa metnað þegar þeim er haldið svona niðri?????    Svar óskast!!!

Ætla í skólann á morgun og dunda mér svolítið - sting Steina af, hann er í fríi. Ég ætla að leyfa honum að taka föstudagsþrifin - ALEINN. 

Hvað er þetta með mannskapinn - hefur enginn áhuga á George Michael?? Held að miðinn kosti um 600 dkr.

Hafið það gott dúllurnar mínar - óver end át

Hej allir saman. Var að frétta að George Michael verður með tónleika hér í Árósum þann 18. maí.  Við hjónakornin ætlum sko að skella okkur og fleiri sem ég hef talað við. Langar ekki einhvern að skella sér - býð ókeypis gistingu og ódýra strætóferð niður í bæ!!!!! Miðasalan byrjar þann 12. mars að mig minnir - á ég að panta fyrir einhvern annan en mig og Steina??? Það væri nú bara GEGGJAÐ, ekki satt?

Fer til Köben eldsnemma í fyrramálið - og kem seint heim sama dag. 

Bið að heilsa í bili